Mijn Meniere's Diagnose

Symptomen deel 5 - de Vertigo Strikes Back

admin Vertigo , symptoms 15 januari, 2009 10:28 admin Vertigo, symptomen

Het oor en lichte duizeligheid gevarieerd zoveel na dat eerste vertigo spellingcontrole dat op keer kon ik vergeten dat er iets verkeerd was. Echt het was alsof alles normaal is en vervolgens voor strekt het was alsof ik had een doorlopend aandoening, niet goed te horen, uit balans, enz. Ik dacht dat ik had weten te voorkomen drastische spreuken met mijn Sudafed regime, maar het was Vertigo over om terug te komen met een wraak.

Donderdag 30 augustus 2007. Een andere dag herinner ik me net zo duidelijk als de eerste vertigo aanval. Opnieuw had ik een ochtend computer afspraak. Deze keer had ik genomen van de snelweg en de benoeming ging van een leien dakje. Ik heb ook leren lessen piano en had een vroege namiddag les te leren op de muziekschool. Mijn routine is om wat lunch in een station door en daarna eten bij de school. Ik herinner me als ik gekruiste de Smokey Park Bridge begon ik het gevoel een beetje grappig. Dingen waren spinnen enigszins. Mijn oor was duidelijk dat 's morgens. "Dit kan niet gebeuren" Ik herinner me denken. Ik ga niet te laten gebeuren.

Ik gespannen mijn spieren en gritted mijn kaken .... Ik heb het aan het station door en beheerd om de lunch. Tegen de tijd was ik op de muziekschool Ik herinner opknoping aan de zijkanten van het trappenhuis proberen te krijgen boven. Ik weer op een blij gezicht en gefingeerd dat was alles goed. Ik heb iets wat ik kon en probeerde te denken rustig gestage gedachten en houd nog steeds zo goed mogelijk. Toen ik stond op te lopen door de hal om te voldoen aan mijn student kon ik dit vertel ging om een stuk moeilijker maar als de "zee" waren veel hoger dan ze waren toen ik in het gebouw. Het was een ernstige duizeligheid op dit punt.

Wij begroet en maakte het tot mijn studio voor een uur lang les. Ik dacht bij mezelf ik zou proberen te maken door middel van de les en dan zien hoe ik voelde voor later op de dag. Zoals het was Ik heb het ongeveer 40 minuten in de les. Ik herinner me probeerde om te verwijzen naar toelichting op de pagina en mijn vinger niet zou stabiliseren was het alsof de noten waren draaien in een cirkel rond mijn vinger. Ik voelde gespoeld, ik had koude zweet dingen begonnen spinnen erger en erger. Tot slot is de kamer was heftig begint te draaien en ik plotseling mijn student vertelde dat ik het jammer, maar ik was niet goed voelen en zou moeten gaan en het einde van de les is. Ze verzamelde dingen heel snel op en leiding uit, ik heb niet eens wandelen langs de deur van mijn studio, maar ging weer naar binnen te zitten in de buurt van de vuilnisbak.

De kamer beginnen spinnen meer en meer. Ik had een paar droge dampigheid in de prullenbak. Vervolgens heb ik begonnen met mijn studenten te annuleren. Ik herinner me een teruggebeld als hij had gemist mijn oproep en niet had gecontroleerd de voicemail. Ik herinner me de beantwoording tussen droge dampigheid over de prullenbak.

Voordat ik begon lange horen van de geluiden van de naschoolse lessen beginnen versnelling omhoog. Sommigen krijgen een beetje eerder, en ik herinner me denken aan mezelf dat "ik heb hier weg." Ik herinner me het gevoel alsof ik niet wil dat iemand me te vinden er zo.

Zoals de zaken verdwenen wat ik voor het verzamelen van wat ik nodig had. (Een paar boeken, agenda, telefoon lijst, telefoon en de prullenbak.) Ik heb mijn weg naar de auto en had mijn plan om bij Zusters van Barmhartigheid Urgent Care in Weaverville.

De rit was erger dan voorheen. Dingen waren spinnen zo heftig. De snelweg is al beter, want ik kon blijven zoeken rechtdoor. Het ergste was de stop-teken op het Weaverville uitgang. Het verkeer was druk bezig en als ik keek op een plaats al mijn perifere visie gedraaid rond die plek, maar mijn hoofd draaien alles door elkaar gegooid. Ik voel me net zat ik op dat bord 5 minuten voordat hij een kans te trekken. Ik heb het naar de spoedeisende zorg partij en opnieuw willen lopen via een leuk huis tunnel ik te maken binnen.

Ik herinner me de wachtkamer werden TL-verlichting en de flikkering last mijn sterk. Ik herinner me zitten met een hand shading mijn ogen en probeerde te kijken naar een plek op de vloer. Probeert wanhopig te houden mijn ogen gericht op dat ene plekje.

Ik werd gezien en het was geverifieerd dat ik last vertigo. Mijn ogen waren bewegende als typisch is tijdens een vertigo aanval. Ik was voorgeschreven meclizine voor de duizeligheid en iets anders voor de misselijkheid. Gelukkig is er een apotheek in dezelfde strip mall. Dus, nadat ik liep van urgente zorg ik ging zitten op een bankje om te bellen naar mijn ouders. Ik vertelde ze dat ik gepland om te lopen om de drug te slaan en het recept gevuld als het zou duren voor ze te vullen.

Mijn vader reed naar pick me up. Tegen de tijd dat het recept was gevuld dingen waren een beetje beter was ik tot "mild" vertigo als er zoiets bestaat. Ik reed naar mijn ouders huis, nam de geneeskunde en vastgelegd op het bed met de wereld nog spinnen om me heen. Ik werd wakker rond 7pm (Ik heb dringend zorg bij 4)

Toen ik wakker werd voelde ik me een beetje uit balans, maar niet al te slecht buiten de aanhoudende vermoeidheid. (Waarvan ik denk dat ik die voor een paar weken dit keer.)